باد هوهو کنان صدای خمیازه ی درخت ها را در خود جمع کرده بود و با برف ها
خداحافظی می کرد. جوانه های سبز و کوچک برای بدرقه اش سر از شاخه ها بیرون
آورده بودند و با حرکت خود درختان را از خواب بیدار می کردند. آب های یخ
زده، شیشه ی بغضشان را شکسته بودند و با اشک خود، ماهیان را نوازش می
کردند. کوه، لباس زمستانی اش را در آورده بود و همه منتظر بودند که بهار از
راه برسد.صدای آواز بلبلان، راه را به بهار نشان می داد، آسمان دست هایش
را از هم باز کرده بود و بهار را صدا می زد. همه و همه، بهار را دوست